Ken je dat moment dat je een sparringpartner mist? Je hebt een partner, vrienden, kennissen, familie… Maar geen van allen begrijpt wat jij nou echt aan het doen bent. Ze begrijpen niet dat je een business aan het bouwen bent. En áls ze dat wel begrijpen, begrijpen ze niet jouw business. Zitten ze in een hele andere branche, hebben ze zelf geen eigen onderneming, willen ze geen eigen onderneming hebben, vinden ze het zelf prima om maar in loondienst te zitten en hebben ze geen idee hoe dat allemaal in elkaar steekt. En ik wil niet zeggen dat er iets mis is met loondienst. Maar als je echt wat wilt bereiken, als je écht geld wilt verdienen, écht vrij wilt kunnen zijn, dan is dat wel je beste kans. Maar dat moet je durven. En ik vind het een van de leukste (en moeilijkste) uitdagingen die ik ooit ben aangegaan.

Maar het alleen doen, maakt me soms eenzaam…

Want het is niet allemaal mooi en makkelijk. Zeker niet. Want ik doe het ook echt allemaal helemaal alleen. Niemand die mijn bedrijf zo goed kent als ik. En eerlijk, er is ook niemand die het zo goed zou wíllen kennen. Ik heb mensen waar ik af en toe een beetje mee kan sparren, maar meer om mijn eigen gedachten en ideeën een keer hardop te kunnen uitspreken dan dat ik echt wat heb aan hun input. Mijn vriend ziet hoe ik mijn bedrijf op heb gebouwd en nog steeds opbouw, maar inhoudelijk weet hij er eigenlijk niks van. Heeft er ook geen interesse in. Mijn beste vriendin zit nog in een hele andere fase van haar leven, studeert nog en heeft geen idee van ondernemerschap. Mijn ouders, allebei helemaal prima in loondienst. Mijn vader weet ook dat je daar niet rijk van wordt. Mijn moeder wel ondernemer geweest, maar een slaaf van haar eigen onderneming, dan een leider.

En geen van allen vraagt er naar. Geen van allen wilt écht luisteren naar hoe mijn onderneming werkt.

Terwijl dat wel hetgeen is wat ik het meest nodig heb. Iemand die wel echt luistert en misschien zelfs meedenkt. Maar dat is waarschijnlijk te veel gevraagd. Mijn onderneming is zo’n groot onderdeel van wie ik ben. Dat ik bijna het idee krijgt dat ze die kant van mij niet eens willen kennen. Waarom? Omdat het te moeilijk is? Te ingewikkeld? Te veel moeite?

Of heb ik het helemaal verkeerd?

Maar waarom dan?

Waarom?

Ik ben eenzaam in mijn eigen onderneming…